Zieken-bezoekjes aan Nico Kraakman en Libbe van Dijk, Ruud Oudejans is op stap

Dinsdag 13 juli had ik een afspraak om bij Nico Kraakman langs te gaan. Via zijn dochter Petra die de bezoeken coördineert had ik dat afgesproken en rond 13.00 uur die middag meldde ik me bij zijn kamer in Heliomare Wijk aan Zee.

Ik werd hartelijk welkom geheten door Nico die zichtbaar geëmotioneerd reageerde op mijn komst. Fijn dat je er bent Ruud, neem een stoel en kom naast het bed zitten dan kunnen we bijpraten. Ik vraag naar de therapie, wat houdt dat in, en hoe ervaar je dat. Ik krijg uitleg van onze biljart-maat en begrijp uit zijn verhaal en de bijbehorende korte, geëmotioneerde stiltes dat hij met veel zorg vooruitkijkt naar de toekomst en hoe dat straks allemaal gaat wanneer de behandeling in Heliomare eindigt.

Wanneer hij door de verpleging uit bed in de rolstoel is geholpen zie ik hem even later in de huiskamer waar we samen wat drinken en wat lichtere onderwerpen onder de loep nemen. De techniek van het biljarten is een gewillig onderwerp voor een wat minder beladen gesprek maar ook dan merk ik dat het huidige en toekomstige gemis van deze mooie sport, zwaar valt voor Nico.

Na ruim anderhalf uur begeleid Nico mij met de lift naar beneden waar ik bij de receptie afscheid van hem neem met de belofte om hem na mijn vakantie opnieuw te bezoeken. Doe iedereen de groeten namens mij, roept hij en ‘rolt’ dan verder naar de ‘creatieve ruimte’

De volgende dag

Woensdag 14 juli.

Ik denk terug aan het bezoek bij Nico van de dag ervoor en realiseer me hoe belangrijk dit soort bezoekjes zijn voor iemand ‘in de lappenmand’, en hoe dit op prijs wordt gesteld. Dan sta ik stil bij Libbe van Dijk, onze maat van zowel de maandag- als van de dinsdagmiddag. Hij brak drie weken geleden zijn heup door een ongelukkige val bij zijn woning in Buitenzorg. Hoe zou het met hem zijn? Ligt hij nog in het ziekenhuis, in Magnushof of …….? Ik heb zijn telefoonnummer niet dus besluit ik bij Buitenzorg langs te fietsen en daar te vragen of ze weten waar hij nu is. Ik loop binnen bij de kolfbaan aldaar en druk op de bel bij de woning van Libbe. Een halve minuut later wordt er tot mijn verbazing opengedaan door Libbe zelf, die met een rollator aan de deur komt. Kom verder, zegt hij, wat leuk dat je er bent.

Ik ben verrast over de fitte indruk die Libbe maakt en vol ongeloof hoor ik aan dat hij slecht vier dagen ziekenhuis, daarna een week Magnushof achter de rug heeft en nu alweer ruim een week thuis is. En dat met een gebroken heup, gevolgd door een operatie waarbij drie stalen pennen zijn aangebracht. Gelukkig is er ook verzorging door Buitenzorg, de therapeut komt aan huis en een hoog-laag bed aangeschaft.

Wat een ijzeren wil heeft deze 82-jarige biljart-maat, hij is vast van plan om al over een week of vijf zich weer te melden in ons biljartcentrum.

Ruud Oudejans