De reporter onder begeleiding op stap

De reporter onder begeleiding op stap

Nico is vanuit het ziekenhuis in Alkmaar verplaatst naar Heliomare in Wijk aan Zee.

Aldaar wordt er hard gewerkt om zijn conditie en mogelijkheden van bewegen op een dusdanig peil te brengen zodat hij zich straks in zijn nieuwe huis goed kan bewegen. Bewegen is dan wel in de rolstoel, de opgelopen dwarslaesie zorgt voor een verlamming vanaf zijn ribbenkast en kluistert hem aan de rolstoel. Emotioneel is het een draai om je oren van jewelste, je gaat van alles naar niks en dan naar iets waarmee je kunt zeggen “ik ben weer in de running” voor zover het gaat.

Een blij en emotioneel weerzien

Dat mag gezegd worden als je elkaar hebt gezien toen alles nog “redelijk” normaal was en nu in deze situatie. Even op adem komen en een stukje doornemen van wat het nu is zorgt voor moeilijke momenten. Nu dan toch maar proberen zijn lach een beetje naar voren te toveren en zowaar is zijn karakter geen cent veranderd. Even een stevige mopper er tussendoor en onze Nico “komt” of is weer terug. Wat gaan we doen, wel je kunt merken dat de visite van clubleden hem duidelijk opbeurt. Nico, we gaan naar buiten, naar het strand dat is dichtbij, goed? Nou graag is zijn antwoord en wij op stap. Alles beter dan zo’n klein kamertje waar de muren gauw op je af komen. Nico zegt op eigen wijze “al jaren geen strand gezien, kom er nooit” Het klinkt als muziek in je oren, goede stap om te nemen.

Het strand en zowaar een….. Terrasje!!

Heuvel op en heuvel af, blij dat Marieke mee is (zo sterk als een paard) maar met prachtig weer, we hebben het getroffen.

Nico, wat denk je? effe een bakkie doen? nou graag. Wij weer heuveltje op naar een mooi en rustig terras. Leuke juffrouw (Nico glimlacht, ik ook) neemt de bestelling op. Koffie, koffie en Cappuccino, nog iets erbij Nico? ja graag, doe maar een appelgebak met slagroom, wat kan zo’n man dan genieten, heerlijk. Een gesprek van een uur is niets en het clubleven komt voorbij “ik ga van de week in de gymzaal biljarten in de rolstoel” en als ik straks weer thuis ben dan kan ik gerust om 18.30 uur in de zaal zijn en dan ga ik om 21.00 uur weer naar huis. Schrijven en praten kan altijd en dan hoor ik er toch nog bij. Zijn biljartliefde loslaten komt er niet van en is ook niet nodig, positief blijven en kijken wat de mogelijkheden zijn is de boodschap. Het nieuwe huis in december is een geschenk uit de hemel, alles gelijkvloers en splinternieuw.

Afscheid nemen en naar huis

Dat is dan best lastig, je gaat terug van het strand en Nico is moe “het wordt tijd voor een slaapje” en ik moet nog eten. Op de kamer wordt hij al opgewacht door verzorgend personeel en gelukkig nemen die dan het heft weer in handen, dat leid af en is goed voor een makkelijker afscheid. Doe je iedereen de groeten? en wel allemaal persoonlijk en geen algemene zwaai!! Fijn dat jullie er waren, dat doet me goed. Een dikke zoen van Marieke, een hand van Ruud en gaan. Moeilijk en emotioneel voor Nico maar hij heeft weer een beetje kunnen tanken, steun is nodig! Wij? we gaan toch stiller naar huis en overdenken hoe hard de wereld is. En toch zijn we blij dat we door onze aanwezigheid de hardheid van de wereld terug hebben kunnen brengen en een glimlach hebben kunnen zien, echt top.

EEN HARTELIJKE GROET VAN NICO AAN ALLEN

Mocht u op bezoek willen bij Nico, Petra Kraakman (zijn dochter) 06-12244915 houd de agenda bij. In verband met de corona-maatregelen mogen er maar 2 bezoekers per dag komen. Uw melding voorkomt teleurstellingen.

de reporter