Zaterdag, de libre clubfinale ronde 5

Hoe omschrijf je nou zo’n dag waarop de spanning van de deelnemers tot op grote hoogte stijgt. Neen, ze zijn niet zenuwachtig ze zijn…….. moeilijk te omschrijven want een deelnemer wil natuurlijk niet laten merken dat ook bij hem op z’n tijd het zweet uitbreekt. Een enkeling heeft de laatste 2 dagen niet ofwel slecht geslapen, speelde de verloren wedstrijd steeds opnieuw (in zijn gedachten) in de hoop dat de laatste partijen dan beter gaan, anderen speelden voor het eerst mee in zo’n clubfinale en waren dolenthousiast.  Kort na de middag kwam ik aan in de zaal, de 5e ronde was volop bezig of net klaar. Tellende het aantal belangstellende kwam ik toch op een kleine 40 man/vrouw, ja inderdaad de dames waren ook leuk vertegenwoordigt en zo’n steun is geweldig voor de spelers, je praat er thuis toch over en als ze dan ook meegaan voor support kun je alleen maar trots zijn. Dick Kos maakte het tot zijn taak alle dames met egards te verwelkomen en ik moet zeggen dat weinigen zoveel oefening maken van charme als onze Dick, we denken dan ook dat het aantal dames bij de volgende finale zal verdubbelen, iedereen is nieuwsgierig geworden naar die man, geweldig!!

Zoals bekend stond Wil Hoogland bovenaan, ook hij was niet…… zenuwachtig en moest tegen die verduvelde Cor Nan. Nan kwam langzaam op stoom en liet Hoogland zijn hielen zien, 12 beurten 15-6, Hoogland mopperde iets (kon ik niet verstaan) en gaf met een serie van 8 aan dat er wat hem betreft nog strijd aankwam. 16 beurten 16-17 voor Hoogland, haha je dacht dat je mij had hé ? Maar ja, die Nan krijg je niet gek hij ook 8 en ientje toe, winst is binnen en Hoogland wist niet wat er gebeurde, mag ik nou niet meer? en de spanning was meteen weer terug.

Nico Verhulst nam zich voor die hatelijke nul weg te spelen en dat moest dan ten koste gaan van Ton van Til. Uiteraard had van Til daar geen zin in en hij legde een serie van 12 op tafel, boem!! daar doe het maar mee dacht hij. Verhulst is wat gewend op de maandagmiddag, verblikte of verbloosde niet, gaf antwoord en won de partij. Nul weg en ik blij, van Til achterlatend met een teleurstelling.

Holthuis is ook zo’n koploper net als Hoogland met 8 punten en nu was Salari aan de beurt om te kijken of hij aansluiting zou kunnen vinden bij de kopgroep met zijn 6 punten, dus winnen was de boodschap voor Rico. Henk scoort 5, Rico 8 en oei Henk 1, Rico 12 dit gaat wat worden. Henk gaat door met 3 en 4 Rico stokt maar na 8 beurten is de stand 23-46 voor Rico en dan……. Henk op stoom met 7 en ientje toe. Dan een aantal beurtjes voor de schrijver, heeft hij ook iets te doen beurt 15 Henk 1 en Rico 9, winst en aansluiting te pakken, het wordt echt leuk. Mooi moyenne allebei, er wordt dus echt gevochten voor elk punt.

Sprenkeling en Krul waren beide met andere gedachten naar deze finale gekomen, Anton wilde wel eens laten zien wat hij kan en Arie wilde de verloren finale van vorig jaar even rechtzetten. Tja en dan moet je wel rekening houden met een deelnemersveld dat alles op alles zet om te winnen, dan gaat het niet zoals je graag zou willen. En toch was deze partij genieten van de bovenste plank met mooie series en prachtig gemaakte caramboles, hetgeen Anton de verdiende winst bracht in 16 beurten. Ook Arie was ondanks zijn verlies tevreden over het spel en schudde zijn tegenstander sportief de hand met “mooi gespeeld Anton”.

De stand

Plaats Naam Partijen Punten Caramboles Beurten Moyenne Percetage Hoogste serie
1 Henk Holthuis 5 8 180 99 1,818 97,297% 10
2 Rico Salari 5 8 267 91 2,934 97,091% 15
3 Wil Hoogland 5 8 122 95 1,284 93,846% 9
4 Cor Nan 5 6 99 72 1,375 79,200% 17
5 Anto Sprenkeling 5 4 278 92 3,022 80,580% 27
6 Ton van Til 5 2 139 95 1,463 81,765% 12
7 Arie Krul 5 2 232 87 2,667 81,404% 18
8 Nico Verhulst 5 2 114 87 1,310 65,143% 6

Later meer