Vrijdag, de dag van de Nationale finale Sombroek 6

06.00 uur en de wekker gaat, heremetijd wat is dat vroeg. Maar …. we moeten uit het lekkere bedje, nationale finale spelen met het team van Sombroek 6, spannend spannend. Ritueeltje, douchen, koffie zetten, Marietje roepen, broodje smeren en thee drinken. Agh de digitale krant lezen en een 2e bakkie, shit daar zijn ze al. Spullen gepakt en in de auto gestapt “mõgge” mannen, Eef is vandaag de chauffeur. Nico zit voorin, Arie Marieke en Ruud achterin zoals het hoort. Bla bla bla onderweg naar Nieuwegein, zenuwachtig??? welnee, we pakken ze gewoon. Nou zegt Marieke, ik kon slecht slapen, ik bibber nog. Afijn direct allerlei steun en klopjes op de schouder, we helpen je wel (jaja)

Prachtig op tijd gearriveerd bij het sportcomplex en vervolgens een hele klus om dat kaartje uit die parkeerautomaat te krijgen, wat uiteindelijk met vereende krachten en assistentie lukt. Na toespraken en koffie (zelf kopen) op naar de tafels waar het gebeuren moet, nog steeds geen zenuwen.

Nico en Ruud bijten de spits af en starten om 09.40 uur tegen zeer gemotiveerde tegenstanders ( die van mij keek toch zoooo lelijk). Nico wint in…… 38 beurten een waar gevecht, Ruud z’n broer (sinterklaas) was er ook, hij gaf de hele wereld weg en verliest in 30 beurten. Zwaar teleurgesteld en met een knuffel van Marieke komt hij even later wat bij.

Eef aan de bak, ook al zo’n zware partij maar… hij wint en stelt de 1e zege veilig, alles ligt nog open. Ondertussen probeert Arie Ruud weer op de rails te krijgen, hetgeen ogenschijnlijk lukt want hij wordt rustiger, Zenuwen? Eef weer aan de tafel, hij speelt er vandaag 3 en is daarmee de sterkste troef in ons team. Om de dramatiek van het spel te sparen, gewoon verloren maar met een rooie kop zal ik je vertellen. De vrijwilligers kwamen even met de “crashcar” om te kijken of alles wel goed ging.

Tja nu moeten Nico,Ruud en Marieke toch echt aan de bak, eerst Nico maar, dan kunnen we kijken wat te doen. Vette pech alom, tot de 7e ging alles geweldig beide spelers een hoog moyenne. En wij, wauw hij heeft het weer, wat een “Kraak” die Kraakman. De laatste letter was er nog niet uit en boem, de tegenstander vindt z’n weg en wint de partij, Nico stil achterlatend ( en dat zegt wat!!!) Eef op tafel 15 aan de bak met gelijkertijd Marieke op 14 en Ruud op tafel 11, allemaal spelers van het zelfde team als tegenstander. Eef was het 1e klaar, zwaaide niet en keek ook niet blij, oei. Marieke straatlengte, en Ruud gelijk op met steun van Arie als schrijver. Bij Marieke stand 47 – 47, bloed spannend en wat heeft ze zich teruggevochten. Tegenstander maakt serie van ….. 8 en is uit, Marieke scoort 1, 1, en mist, shit ook verlies. Ruud met een bezweet hoofd staat na een serie van 13 en 8 een beetje los, leuke tegenstander, speelt ook goed. Hij weet zichzelf weer te vinden daar waar Ruud even de weg kwijt is, verlies voor Ruud en terecht.

Al met al was het een lange dag en een hele beleving, die we volgend jaar over gaan doen. We weten nu hoe het werkt . De mannen en vrouw van Sombroek 6 bedanken onze steun en toeverlaat Arie Rietveld en alle positieve ondersteuning van de clubleden.

Ruud Schigt