Ton Nientied op tour

Het heeft even geduurd maar beter laat dan nooit zijden ze vroeger al. De drukte van de laatste tijd ontneemt je zoveel tijd dat je je werkelijk afvraagt waar je vroeger de tijd vandaan haalde om te werken, daar is nu absoluut géén tijd meer voor te vinden. Ton Nientied heeft Zondag 21-0102018 zijn finale gespeeld van het bandstoten 4e klas in Den Helder met uitstekende verzorging en onder leiding van wedstrijdleidster Arnolda Kost, een top weekend dus.

 

Onderstaande heren traden met elkaar in het strijdperk en lieten aan elkaar zien niet voor elkaar onder te doen. Ton had mij op de 2e dag al een mailtje gestuurd in de hoop dat ik het op de site zou kunnen vertalen. Zoals reeds benoemd was de drukte te groot om een en ander te doen, schuiven op de lange baan heet dat en ja da weet je dat de problemen zich gaan opstapelen, nooit doen dus. Zo eigenwijs als de reporter kan zijn, toch gedaan en zie het resultaat, foei.

De stand na 4 partijen was toch wel bijzonder, de 1e dag had Ton er 2 gewonnen en de 2e dag kreeg Ton ze om zijn oren, en dat zet je dan meteen weer op je plaats, alle aspiraties ten spijt. ( zie boven) Thuis gekomen en onder het genot van een glaasje wijn (goede Spaanse) het geheel nabeschouwd met zijn vrouw en tot de conclusie gekomen dat de laatste dag nog bijzonder zou kunnen zijn, het bed opgezocht en een goede nachtrust genomen. Het eigen verhaaltje van Ton als begeleidend schrijven staat hieronder,

Hoi Ruud, mijn secretaresse had geen zin om deze mail te typen dus doe ik het zelf maar, maar goed ook, anders moet ik haar overuren betalen! Zoals gezegd ging het met mij niet zoals gepland,

Mijn 3e partij was tegen de nummer laatst van dat moment, André Slim, in 24 beurten had André mij te pakken na een prima partij van zijn kant 40 – 28. Daarna moest ik mijn 4e partij tegen Piet Kost. Ik keek weer steeds tegen een (forse) achterstand aan, maar in de 27e beurt kwam ik dan toch nog gelijk. Alleen speelde ik wit, dus Piet was aan de beurt, en met zijn slotserie van 4 trok hij de partij toch nog naar zich toe. Er is nu een duidelijke tweedeling in het veld. Bovenaan staat nog steeds Theo van Schagen met 4 gewonnen partijen. Zijn laatste winstpartij was tegen Meindert Korf. Theo ontsnapte – mede door een serie van 12 – aan een nederlaag, 40 voor Theo en 39 voor Meindert. Ook de nummer 2 Gerard Rietveld won beide partijen, de laatste won hij van André Slim met een gemiddelde van 2,50. Bram Glim, de nummer 3, verloor na zijn 3 eerdere winstpartijen van Dick Beerse 40 – 37. Morgen sluiten we de finale af,  en mij wachten de nummers 1,2 en 3. Daarvan wil ik er natuurlijk minimaal eentje winnen (maar dan moet het wel aanzienlijk beter gaan dan vanavond!).

Tja en dan, de laatste dag.

Zoals verwacht moest ik aanvangen tegen de nummer 1 van dat moment, Theo van Schagen, die tot nu toe alle 4 voorgaande partijen dik had gewonnen. Theo ging weer voortvarend van start, maar ik kon aardig in zijn buurt blijven. Tot ik bij de stand 20 – 18 in het voordeel van Theo een serie van 10 maakte en meteen doorpakte met nog eens 3 en 4. Eindresultaat: 40 – 34 winst voor mij in 19 beurten, kijk, dat zijn nog eens opstekers. De nummers 2 (Gerard Rietveld) en 3 (Bram Glim) beiden van HNK, speelden op hetzelfde moment tegen elkaar en Bram ging met de winst aan de haal, levens gevaarlijk die man, waardoor hij de nieuwe nummer 1 werd.

En weer was ik aan de beurt om tegen de nummer 1, nu Bram Glim, in het strijdperk te treden. Ik ging er meteen vol voor en halverwege de partij kreeg ik het geluk aan mijn zijde. Midden in een serie een prachtige kraai met nog een paar caramboles erachteraan (serie van 8), deed Bram verzuchten: ja, nu is het gebeurd. Ik moest er nog een tiental, maar de voorspelling van Bram kwam uit: hij verloor 40 – 22 in 17 (!) beurten. ( Ton men spreekt niet van een “kraai” maar van een “bijzonder gemaakte bal”) zo werkt dat bij “echte biljarters!! Dus Bram zakte weer een plekje en nu was de nieuwe nummer 1 Gerard Rietveld geworden (die ook Theo van Schagen dik inmaakte), hij werd nu mijn tegenstander. Een heerlijk partijtje met op het eind kansen voor beide om de partij te winnen bij de stand 38 – 38. Het kwartje viel mijn kant op na 21 beurten. Eureka!! Op tafel 2 herpakte Bram Glim zich en bezorgde Theo van Schagen zijn 3e verliespartij van de dag.

In de eindstand lagen de eerste 5 spelers binnen 2 punten van elkaar. De eerste 3 kregen wat “eremetaal” en voor iedereen was er (i.p.v. de gebruikelijke beker) een zak bloembollen, een rookworst en een stuk kaas. Kijk, zo kan je thuiskomen. Gepromoveerd naar de 3e klasse zijn Bram Glim (in de voorronde) en Gerard Rietveld, Ton Nientied en Piet Kost (in de districtsfinale).

Rest mij nog te zeggen dat de organisatie perfect was. Arnolda Kost was een goede wedstrijdleidster, zo ook de arbitrage en schrijvers (in overvloed). S.D.S. liet zich van een geweldige kant zien door alle deelnemers, arbiters, schrijvers en wedstrijdleiding een heerlijke lunch aan op de slotdag. Kortom: niets dan lof.

Ook hoorde ik niemand verzuchten dat er een tafel, een bal of een band wat mankeerde; nee, als er iets mis ging, dan lag het toch echt aan de speler zelf.

Ton Nientied.

Beste Ton,

Als verslaggever heb ik toch weinig aan je verhaal kunnen toevoegen en blijk je schrijftechnisch bijzondere kwaliteiten in huis te hebben. In verband met de drukte die er de laatste tijd heerst, zou ik je willen aanraden te solliciteren bij het websitemedium, je maakt grote kans te worden aangenomen. Resten uiteraard de felicitaties van ons aan weer een Sombroeker die heeft laten zien dat wij toch best gevaarlijk uit de hoek kunnen komen, en er terdege rekening met ons dient te worden gehouden, ook op de laatste dag.