Districtsfinale Bandstoten 4e klasse door Ton Nientied

De districtskampioen Bandstoten 4e klasse Ton Nientied maakt u deelgenoot van zijn beleving van een enerverend toernooi welke is verspeeld in de Parelhof te Heerhugowaard, lees onderstaand verslag.

Met de uitnodiging in de borstzak meldde ik me afgelopen woensdagavond 4 januari bij DNO ’86 in Heerhugowaard, mijn 1e keer in een individuele districtsfinale. Met ons avondteam libre was dat al eerder gelukt, dus ik wist wel een beetje wat me te wachten stond, wedstrijden van en tegen even zware tegenstanders en een gezonde hoeveelheid wedstrijdspanning, laat maar komen ik ben er klaar voor.

Na het openingswoord van de heer Hopman nam het toernooi een aanvang met mijn 1e partij tegen Nan Vlaming van Prins Hendrik, de partij ging volledig gelijk op. Nan is een driebander en veel aanvangsstoten lagen erg wijd, bij Nan vlogen veel ballen achterom en ook ik kon de juiste richting nog niet vinden. Het werd dan ook een krakkemikkige partij, na 10 beurten 10-11, na 20 beurten 22-22 en na 37 (!) beurten 36-36. Nan miste en toen kwam de slotserie van 4, Game over. Het dubbeltje viel mijn kant op en de eerste 2 punten waren binnen. Ook veel andere partijen waren geëindigd in ruim 30 beurten, dus het algemeen gemiddelde lag nog erg laag.

Maar dat veranderde in de 2e ronde, zo won Bertus Biersteker in 21 beurten van John Nolten en ook ik won mijn 2e partij, nu van Joop Ligthart, 40-30 in 23 beurten. In de 3e partij trof ik Bertus Biersteker, die zijn goede vorm van de vorige partij vasthield. Na 3 beurten stond ik met 11-1 achter en de hele partij bleef ik op achterstand, een verliespartij van 35-40 in 25 beurten. De tussenstand na 3 rondes was:  Piet Kost 4 matchpunten (1,61), Meindert Korf 4 matchpunten (1,56), Bertus Biersteker 4 matchpunten (1,39) en Ton Nientied 4 matchpunten (1,33), daarna 4 man met ieder 2 matchpunten. Kortom, spanning alom!!

Op vrijdagavond stonden er 2 partijen op het programma, ik trof Bram Glim en die gaf weinig tegengas en al snel stond de uitslag op het bord, winst 40-24 in 23 beurten. Van de bovenste 4 deelnemers won Piet Kost 1 partij, maar verloor er ook 1. Bertus Biersteker verloor beide partijen. Ikzelf mocht mijn 5e partij aantreden tegen Meindert Korf, we begonnen goed 22-22 in 12 beurten, maar toen kwam de klad er in 26-24 in 20 beurten. Na 30 beurten stond Meindert na een serie op winst 39-28 maar miste hij 5 keer op rij voor de laatste carambole, soms op een haartje zodat ik de achterstand kon terugbrengen tot 39-37. Bingo, hij maakte zijn laatste carambole, maar voor mij nog 3 te gaan in de nabeurt. Vaak gaat die bij mij mis maar nu niet, nog 2 te gaan, aanleggen en…. raak! nog 1 te gaan maar wel een erg moeilijke. Maar ook die lukt, dus remise!

De tussenstand na 5 ronden;

Naam Punten Moyenne
1 Ton Nientied 7 1,38
2 Piet Kost 6 1,54
3 John Nolten 6 1,37
4 Meindert Korf 5 1,43
5 Joop Ligthart 4
6 Bram Glim 4
7 Bertus Biersteker 4
8 Nan Vlaming 4

De zaterdagmiddag zou dus de beslissing brengen en iedereen had nog volop kans, hetgeen het ook een heel leuk toernooi maakte. Iedereen kon hier van iedereen winnen, en zo werd er begonnen met de 6e partij waarin ik mocht aantreden tegen John Nolten. Hier bleek geen kruit tegen gewassen (althans niet door mij) na 5 beurten had John al 21 caramboles, en na 13 beurten stond hij op 39. Voor die laatste carambole had hij nog 3 beurten nodig, dus hij eindigde met 40 in 16 beurten, een moyenne van 2,50. Hij speelde daarmee de beste partij van het toernooi. En ik? Ik kwam tot 29 caramboles en een moyenne van 1,81, niet verkeerd maar wel een verliespartij. Ook Piet Kost won de voorlaatste partij, en daarmee gingen zowel John Nolten als Piet Kost mij voorbij in de tussenstand. De laatste partij zal dus de beslissing brengen, waar zal ik eindigen? wie wordt er kampioen?

Mijn 7e en tevens laatste partij ging tegen Piet Kost, op de andere tafel speelde John Nolten tegen Nan Vlaming, spanning alom. Piet, inmiddels bovenaan in het klassement, had blijkbaar last van zenuwen en miste de een na de andere bal. Ikzelf had inmiddels een supporter, Arie Krul uit ons recreanten- en avondteam, maar ook hij kon me in de eerste helft van de partij niet tot grote hoogte stuwen. Ik was wel steeds aan de leiding en bij een voorsprong van 20-16 in de 19e beurt kwam dan eindelijk die serie, 10 caramboles. Dat was de doodsteek voor Piet en de partij voor mij in 25 beurten, winst voor mij dus 40-25. Op de andere tafel was John Nolten, de kanshebber op toernooiwinst aan het worstelen, Nan Vlaming hield de ballen ruim en had al rap een forse voorsprong. En John, na net nog de beste partij van het toernooi gespeeld te hebben, verloor kansloos en maakte mij de kampioen, EUREKA!!

De Eindstand

Naam Punten Moyenne HS Vereniging
1 Ton Nientied 9 1,45 10 BV Sombroek Langedijk
2 Piet Kost 8 1,47 7 Prins Hendrik
3 John Nolten 8 1,45 9 KOT
4 Nan Vlaming 8 1,35 10 Prins Hendrik
5 Bertus Biersteker 7 1,30 8 De Vriendschap
6 Bram Glim 7 1,27 7 HNK
7 Meindert Korf 5 1,44 8 Steeds Beter
8 Joop Ligthart 4 1,31 13 DNO ’86
Toernooigemiddelde 1,37

De organisatie bij DNO ’86 was onder leiding van de heer Hopman in prima handen. Ook de tellers en arbiters hadden er zin in en werden na afloop uitvoerig bedankt. Voor mezelf was het verrassend, dat ik mijn eerste deelname aan een districtsfinale winnend wist af te sluiten, ik was tenslotte als 4e geklasseerde binnengekomen. Misschien hielp het ook dat ik geen last had van zenuwen daar ongeacht de uitslag ik toch niet door kon naar het Gewest en deelname belangrijker is dan winnen. Precies in die week heb ik een vakantie geboekt naar warme oorden. Piet Kost en John Nolten gaan door naar het gewest en onder de belofte hun uiterste best te doen, heb ik ze uiteraard veel succes toegewenst.

Claudia Dröge ( de moeder van de huidige eigenaar) van het biljartcentrum had nog een heel leuk overzicht van de deelnemers samengesteld met op de achterzijde de eindstand. Elke deelnemer kreeg een geplastificeerd exemplaar mee, een leuke geste die aangeeft dat alles bij DNO ’86 pico bello in orde was.

Ton Nientied