“Deur de bal”

Sporthal Geestmerambacht. Een dinsdagmorgen zoals zo velen. Bij het traplopen hoor je de jongens en meiden een balspel spelen. Geschreeuw, luidruchtig zijn en een enthousiaste leraar.

Bij de eerste deur rechts, bij het openen daarvan een doodse stilte….

Hier wordt het biljartspel beoefend. Veelal met zijn achten of meer. Zij krijgen biljartles. Ook door een leraar, zelfs twee en wat ouder, die de fijne kneepjes van de edele biljartsport proberen over te brengen aan leergierige ouderen.

Elke dinsdag staan Nico Kraakman en Dirk Kos klaar om aanwijzigen te geven zodat je steeds beter inzicht krijg hoe je met een witte bal twee andere ballen kunt en moet raken.

De les begint. Iedereen heeft de keu warm gemaakt en gekrijt. Sommigen hebben een handschoentje aan. Als je stroeve vingers hebt. Aan tafel vier hoor je Dirk direct roepen: “Deur de bal. Je moet deur de bal spelen, Wout”. En Wout begrijpt het want ook hij, als beginneling net als Roy zien steeds beter dat met goede aanwijzigen je een echte biljarter wordt. “Effe meer skeef, Hans. Aars komt de bal nooit deer”.

Heerlijk is het om enkele uurtjes bezig te zijn in deze rustige en fraaie ambiance. Met prima materiaal die door de captains op de maandagmorgen keurig worden onderhouden, ballen gepoetst en laken geveegd.

10.15. Even pauze. Koffie met daar bij de nodige anekdotes van de leerlingen. Nieuwtjes (uit de skeerwinkel) vliegen over tafel. Soms worden doden herdacht en levenden beter gepraat.

Ook de eigen apotheek vliegt over tafel en de pijntjes worden besproken. Ja, even maar hoor.

Daarna wordt het weer werken aan een beter moyenne want voor verschillende leerlingen volgt weer een avondwedstrijd. 11.30. De les is te einde.

De wekelijkse tred naar dit biljartwalhalla is telkens weer een feest dat Nico Gruis keurig heeft geregeld. Met dank. Herman Wijte